چه كنيم كه يكديگر را دوست داشته باشيم ؟

 حال را به ثانيه بعدي گره بزنيد و در گذشته نايستيد خبري نيست و

شايد نسيم  فردايي هرگز نيامد زندگي مثل نردبان است ، براي رفتن به

پله بالاتر بايد پله اي را كه در آنيم محكم كنيم .

 سعي كنيد از آنان كه عاشقند توان گريه و از آنان كه عاشق ترند

استعانت بجوييد. بياييد به ياد همديگر باشيم كسي كه موفق تر است ،

رقيبان بيش تري هم خواهد داشت ، بايد چنان خود را در اوج نگه

داشت و بدون توجه به توطئه هاي اين و آن به راه خود ادامه داد .

 بياييد پيوند هاي دوستي را محكم كنيم . راه هم دلجويي راه درستي

نيست ، و اگر رشته هاي دوستي پاره شد بايد دوباره پيوند زد و اگر

سست شد بايد سريع آنها را محكم كرد.

بياييد براي ناممكن بكوشيم و به ياد داشته باشيم كه دستاوردهاي شگرف

  سرتاسر تاريخ چيرگي براي چيزي بوده است كه ناممكن مي نموده است .

 اشخاص عادي با اولين تجربه شكست دست از تلاش بر مي دارند . به

همين دليل است كه در زندگي با انبوه انسان عادي و فقط با يك انيشتن

روبه رو هستيم .

 زندگي آن قدر ارزش دارد كه به خاطر آن از همه هستي خود مايه

بگذاريم تا قصري با شكوه از مهرباني ، محبت ، عشق ، و دوستي بنا

كنيم و زندگي آن قدر بي ارزش است كه نبايد به خاطر آن دلي را

بيازاريم و براي رسيدن به قله هاي فاني دنيا دست به هر كاري بزنيم .

 زندگي خيلي مهربان است ، آني نيست كه من مي گويم و شما مي

شنويد و آني نيست كه تقويم ها مي گويند ...

زندگي واقعي را كساني درك مي كنند كه دل هايشان غرق شكوفه شده

باشد و دل كساني به شكوفه مي نشيند كه از خود رها شده و به او دل

بسته باشد .

 مهرباني چون درخت رشد مي كند ... شاخ و برگ مي افشاند و در

همه جا پراكنده مي شود . بياييد مهرباني را در همه ي ايران پخش

كنيم ....

 بياييد همديگر را دوست داشته باشيم .

اين قسمتي از مقاله ي دانش آموز برتر كشوري «حسنيه وجدي» مي

باشد كه شهريور86 براي ايشان پرخاطره بود .

 از زبان خودشان بشنويد «روزي كه در استان بوشهرمقام اول را كسب

كردم عموم كه مدير دبستان است بوشهر بود (اداره ي آموزش و

پرورش) از همان جا برام زنگ زد و بهم خبر داد از فرت خوشحالي

داشتم بال در مي آوردم اين خبر را به تمام خانواده اعلام كردم و

بهشون پز مي زدم كه من رتبه ي استاني كسب كردم و به همين هم قانع

بودم ولي بعد از چند روز از اداره ي آموزش و پرورش بهم زنگ زدند

خبر بزرگ و با ارزش (هم براي خودم و هم براي منطقه)به من دادند

رفتم تهران و در جشنواره شركت كردم و بعد از چند

 ماه دعوت شدم در يكي از جشنواره هاي استان بوشهر و هنگامي كه

اسمم را جهت اهداي هديه خواندن اين جمله را گفتند (خانم حسنيه وجدي

با كسب رتبه ي كشوري در پرسش مهر 7 ، تنها برنده ي منطقه ي

عسلويه و استان بوشهر كه رتبه ي اول كشوري را كسب كردند) يعني

از فرط خوشحالي نمي دانستم چكار كنم بعد از اينكه اين جمله را بهم

گفتند با تشويق گرم و شديد حاضرين مواجه شدم كه همه ي مسئولين

تعجب كردند و بعد از آن منطقه به منطقه روستا به روستا بهم هديه

دادند و مرا تشويق كردندچيزي كه من مي خواستم بگم چيزي به عنوان

محال وجود ندارد و مي توانيم با سعي و تلاش به همه چيز برسيم ».

و حتما مي خواهيد بدانيد جوائزي كه خانم وجدي كسب كردند .

 ز تهران : لوح تقدير با امضاي رئيس جمهور ، و 4 سكه كه بعد از

گذشته 6 ماه شايد بيشتر بهش دادند البته با كم كردن يك سكه يعني در

واقع 3 سكه ، و يك سفر تفريحي به مشهد و چاپ كردن مقاله اش

از بوشهر لوح تقدير با mp3

از ..... و ديگر مناطق

با آرزوي موفقيت براي خانم وجدي و ديگر دختران منقطه ي عسلويه .